Verhaal Filiaal
Ballet
Ga naar de inhoud

De toekomst

Schilderij Louk van Hoof, tekst Ada van Hoof

Wat achter hem ligt wil hij vergeten. Hij kijkt liever vooruit.
Want gisteren was hij nog jong en lag de wereld aan zijn voeten.
Gisteren waren de meiden nog dol op hem en was hij  gewild bij de bazen.

Als hij vroeger naar buiten keek, dan scheen de zon en verlangde hij om naar buiten te gaan. Hij had hoop en liefde en kon de wereld aan.
Vandaag voelt hij zich oud en niet op zijn plaats.
Als hij naar buiten kijkt, ziet hij een grijze lucht en verlangt hij naar zijn bed. Hij is zonder hoop en twijfelt aan zijn toekomst, hij is alleen.

Maar morgen is dichtbij, morgen komt er een nieuwe dag en is er nieuwe hoop.

Beeld en taal vertellen samen het verhaal
Terug naar de inhoud