Verhaal Filiaal
Ballet
Ga naar de inhoud

Gevangen

Beeld Yvonne van der Pool, tekst Lydia Lange

Ik zit in een doorzichtig maar onbreekbaar fort dat aaibaar lijkt.
Wat je niet kunt zien is mijn  machteloze woede.

Ik heb tranen in mijn ogen die niet begrijpen waarom.
Er is  haat in mijn ogen, door de pijn die anderen me aandoen.

Mijn handen zijn onzichtbaar gebald van machteloze woede,
mijn lichaam is gespannen, als een dier in nood.

Mijn innerlijke mond is verbeten gesloten om de woorden niet uit te schreeuwen die branden in mijn hart.

Mijn fort beschermt me niet maar houdt me gevangen.
Ik wil me niet meer inhouden maar uitbreken.


Beeld en taal vertellen samen het verhaal
Terug naar de inhoud