Verhaal Filiaal
Ballet
Ga naar de inhoud

Jutter

Het schilderij van de jutter op het strand, door Bram Dingemanse geschilderd, heeft twee auteurs geïnspireerd: Andrea Liedtke en Ada van Hoof. Wij kunnen zelf geen keuze maken, dus we plaatsen beide verhalen.

Mijn jutter
Tekst Andrea Liedtke,
schilderij Bram Dingemanse

Ik zie  je lopen over het strand
met je oude fiets aan je hand.  
Ik zie je ploeteren door het heden
vasthoudend aan ons verleden.

Je draagt zo dapper je verdriet.

Ik zie je speuren naar hout.
Maar het enige dat je bouwt,
is die dikke muur om je heen.
Nooit meer samen, dus alleen.

Onze herinneringen verzanden niet.

Ik zie hoe je het leven ontvlucht.
Maar kijk eens naar de lucht.
Vanachter die wolken, bijna zwart,
verwarm ik je met heel mijn hart.

Kijk eens naar wat het leven biedt.

Laat mooie ervaringen aanspoelen
zonder je daarover schuldig te voelen.
Want vanuit hier leef ik met je mee,
zo eindeloos als jouw geliefde zee.


Elke dag
Tekst Ada van Hoof,
schilderij Bram Dingemanse

Elke dag moet hij even naar buiten, naar het strand.
In weer en wind fietst hij naar de duinovergang en gaat met zijn fiets naar beneden. Zijn fiets is zijn vrachtwagen voor als hij iets vindt.

Het meest houdt hij van de storm, dan is hij alleen.
Hij hoeft niet te praten, niets uit te leggen, hij mag er gewoon zijn.
Alleen met zijn gedachten en herinneringen aan een beter verleden.
Hij waakt over de zee, hij ruimt rotzooi op en hij reinigt zijn ziel.

Elke dag opnieuw is daar zijn geluk.



Beeld en taal vertellen samen het verhaal
Terug naar de inhoud