Verhaal Filiaal
Ballet
Ga naar de inhoud

Mina's bedstede

Teskt en afbeeldingen Ada van Hoof
Luister hier naar het eerste deel van het verhaal. Klik op het pijltje rechts.

Maatje woont in een oud huis, dat door de lokale aannemer is verbouwd tot een moderne woning. Het huis is gestript en van elk vleugje nostalgie ontdaan. Alleen de waterput is blijven staan. Naast Maatje woont Mina. Het huisje van Mina is origineel en nog in redelijke staat. Maatjes woonkamer ligt aan de achterkant van het huis, de keuken aan de voorkant. De woonkamer van Mina is aan de straatzijde en de keuken achter. Net andersom.

Maatje slaapt op zolder, bij Mina is de zolder opslag van oude spullen. Mina is alleen en zij slaapt in de huiskamer, in een bedstede. Dat is een soort inbouwkast met een bed erin. Overdag doet ze de kastdeuren dicht en dan is het bed niet te zien. Vanuit de bedstede kan ze door de ramen naar buiten kijken. Er zijn twee bedsteden en daartussen een inbouwkast voor het serviesgoed. De deuren van de tweede bedstede zijn op slot, maar als je de kans zou krijgen om die sleutel te pakken en je kon achter de deuren gluren…. dan keek je in het geheime leven van Mina. Maar Mina bewaakt haar privacy goed. Soms, als je onverwachts op visite komt, dan hoort Mina je al voordat je haar ziet. Dan roept ze “Moment, ik kom er aan”. Ze draait de sleutel van de voordeur om en met een zwaai gaat de deur open. Daar staat Mina met een rood hoofd. Dat heeft met die kast te maken, maar niemand weet wat er in zit.

Bij het raam in de woonkamer staat een makkelijke leunstoel, de favoriete plek van Mina. Ze kan daar lekker handwerken, lezen, een dutje doen en naar mensen kijken die langs lopen. De overgordijnen gaan dicht bij Mina als ze in de bedstede gaat slapen of als de geheime kast opengaat.

Zo eenvoudig als haar huisje is, zo eenvoudig zijn ook haar kleren en haar manier van leven. Ze leeft sober en oogt als een stille, saaie dame. Maar niets is minder waar. Mina heeft een keer in het ziekenhuis gelegen nadat ze op een geheimzinnige manier gevallen is. Ze heeft toen in de huiskamer haar voet gebroken. Niemand snapt hoe dat is gebeurd. Mina heeft Maatje toen gevraagd om voor de planten te zorgen zo lang ze in het ziekenhuis lag.

Om die reden is Maatje dus een paar keer alleen bij Mina thuis geweest. En eenmaal in haar huis is het onmogelijk voor Maatje om haar nieuwsgierigheid te bedwingen. Ze heeft eerst diep nagedacht waar ze de sleutel van de bedstede zou kunnen zoeken.
Pas toen ze zichzelf afvroeg “waar verstop ik iets dat niemand mag vinden”, dacht Maatje aan de naai-mand bij het raam. Bingo! Daar lag de sleutel.

Luister hier naar het tweede deel van het verhaal.

Het tweede punt om over na te denken was het tijdstip. Natuurlijk moest Maatje de kast openmaken op een moment dat er geen mensen voorbij zouden lopen.

De gordijnen dichtdoen, zoals Mina dat doet, zou argwaan wekken want iedereen wist dat Mina in het ziekenhuis lag. Ineens schoot het haar te binnen. Ze zou gaan als iedereen in de kerk zat! De eerstkomende zondag liep Maatje door de achterdeur naar binnen. De sleutel van de achterdeur lag onder de mat en die legde ze meteen weer terug. Eenmaal in de kamer pakte ze de sleutel uit de naaimand en draaide voorzichtig de deur van de ‘geheime’ bedstede open.

Ze zag een televisie terwijl iedereen dacht dat ze er geen had. Ze zag een pick-up en langspeelplaten van kritische protestzangers en popgroepen die bekend zijn om heftige nummers en wilde muziek.
Maatje verdenkt Mina ervan dat ze in het geheim wild heeft gedanst op die muziek en toen is gevallen waarbij ze haar voet heeft gebroken.

En toen viel Maatjes oog op de boeken en de foto’s op de achterwand. Het schaamrood steeg naar haar kaken. Ze wist niet hoe gauw ze de deuren weer dicht moest doen. Ze ruimde de sleutel op en nam zichzelf voor hier nooit iets over te vertellen. Maar elke keer dat ze Mina daarna zag, begon ze spontaan te blozen.

Mina’s geheim is veilig bij Maatje, ook nu nadat Mina overleden is en haar huisje is verbouwd. Maatje heeft haar geheime bedstede op tijd leeg kunnen halen. Waar de spullen zijn, verklapt Maatje niet. Maar als het donker is dan gaan haar gordijnen soms dicht en draait ze een plaatje en kijkt ze in de oude hutkoffer van haar opa.

Beeld en taal vertellen samen het verhaal
Terug naar de inhoud